بررسی اهمیت نوع تدریس معلم در مشارکت فعال دانش آموزان

نظام آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه انسانی و اجتماعی، نقشی کلیدی در پیشرفت پایدار جوامع ایفا می کند. در این میان، بررسی وضعیت آموزشی در مناطق مختلف کشور برای شناسایی ظرفیت ها، چالش ها و مسیرهای بهبود از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش، ساختار و چالش های آموزش و پرورش شهرستان تویسرکان در فرایند رشد فرهنگی و علمی جامعه محلی انجام شده است.بررسی داده های توصیفی و میدانی نشان می دهد که آموزش و پرورش شهرستان تویسرکان، با وجود دارا بودن پیشینه فرهنگی غنی و نیروی انسانی متخصص، همچنان با محدودیت هایی در حوزه زیرساخت های آموزشی، کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری و بهره گیری از فناوری های نوین مواجه است. از سوی دیگر، روحیه فرهنگی و مذهبی مردم منطقه، پشتوانه ای قوی برای گسترش آموزش ارزشی، تقویت هویت بومی و ارتقای سطح مشارکت اجتماعی دانش آموزان فراهم آورده است.نتایج نشان می دهد که به کارگیری رویکردهای نوین آموزشی، توسعه آموزش مهارت محور، تقویت خلاقیت معلمان، نوسازی فضاهای آموزشی و استفاده از فناوری های آموزشی بومی سازی شده می تواند نقش تعیین کننده ای در بهبود کیفیت آموزش در این شهرستان داشته باشد. همچنین، همکاری میان اداره آموزش و پرورش، خانواده ها و نهادهای فرهنگی بومی می تواند موجبات پیوند موثر میان آموزش رسمی و فرهنگ محلی را فراهم آورد و به شکل گیری نظامی پویا و کارآمد در سطح شهرستان منجر شود.در مجموع، یافته ها بیانگر آن است که آموزش و پرورش شهرستان تویسرکان با تکیه بر ظرفیت های فرهنگی، علمی و انسانی خود می تواند به الگوی موفقی برای توسعه آموزشی در مناطق نیمه برخوردار تبدیل شود. برنامه ریزی هدفمند، توجه به عدالت آموزشی، توانمندسازی نیروی انسانی و بهره گیری از فناوری های نوین، از مهم ترین مولفه های تحقق این هدف به شمار می روند.