کاربرد بازی های بدون ابزار آموزشی در تقویت خلاقیت دانش آموزان پایه اول تا سوم

دوران کودکی، به ویژه سال های پایه های اول تا سوم ابتدایی، دوره ای حیاتی در شکل گیری ساختارهای شناختی و شخصیتی افراد است که خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین سرمایه های ذهنی، نقش محوری در موفقیت های آتی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد بازی های بدون ابزار آموزشی در تقویت مولفه های خلاقیت (سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط) در دانش آموزان ۶ تا ۹ ساله تدوین شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و بر اساس مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات مرتبط شکل گرفته است. بازی، به عنوان یک فعالیت ذاتی کودک، بستر اصلی یادگیری و اکتشاف است. بازی های بدون ابزار، که نیازی به وسایل کمک آموزشی گران قیمت یا پیچیده ندارند، بیشترین دسترسی و انعطاف پذیری را برای تحریک قوای ذهنی فراهم می آورند. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از این بازی ها، مانند داستان سازی گروهی، بازی های حرکتی خلاقانه و بازی های تخیلی مبتنی بر بدن و صدا، به طور مستقیم منجر به افزایش توانایی دانش آموزان در ارائه ایده های نوآورانه و دیدن جنبه های مختلف یک مسئله می شود. این مقاله چارچوب نظری، اهمیت رشدی این دوره، انواع بازی ها و نقش اساسی معلم را در تسهیل فرایند خلاقیت تشریح می کند و در نهایت راهکارهایی برای مواجهه با چالش های اجرایی در محیط های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی ، بازی بدون ابزار ، خلاقیت ، دانش آموز ابتدایی ، پرورش تفکر خلاق.