نقش بازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی

بازی به عنوان یک روش طبیعی یادگیری، نقش بسیار مهمی در فرایند آموزشی دانش آموزان مقطع ابتدایی ایفا می کند. در این دوره حساس، بازی می تواند به تقویت مهارت های اجتماعی، شناختی و عاطفی کودکان کمک کند و فرصت های مناسبی برای یادگیری فراهم آورد. پژوهش ها نشان می دهند که بازی های آموزشی می توانند به بهبود تمرکز، حل مسئله، و خلاقیت دانش آموزان کمک کنند. استفاده از بازی به عنوان یک ابزار آموزشی می تواند به ایجاد انگیزه در یادگیری و حفظ علاقه مندی آن ها نسبت به تحصیل کمک نماید. در این مقاله به بررسی اثرات مثبت بازی بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی پرداخته می شود و عواملی که بر کارایی این روش تاثیرگذارند مورد تحلیل قرار می گیرند. همچنین، راهکارهایی برای ادغام بازی در برنامه درسی ارائه خواهد شد. در نهایت، این پژوهش به نتایجی می رسد که می تواند به معلمان و والدین در جهت بهبود فرآیند یادگیری و رشد تولیدی دانش آموزان کمک کند. با توجه به اهمیت توسعه مهارت های اجتماعی و عاطفی در دوران کودکی، یافته های این تحقیق می توانند به عنوان مبنایی برای طراحی برنامه های آموزشی نوین و متناسب با نیازهای دانش آموزان استفاده شوند. در این راستا، خواهد شد که چگونه بازی به عنوان یک عنصر کلیدی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی مورد توجه قرار گیرد و فرصت های یادگیری بهینه تری فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

: بازی ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی ، توسعه مهارت ها ، آموزش