تبیین رابطه بین سرمایه فکری و تنگدستی مالی در صنایع تولیدی ایران

سرمایه فکری به عنوان یکی از مهم ترین منابع ناملموس سازمان ها و به ویژه در صنایع تولیدی نقش مهمی در خلق ارزش و بهبود عملکرد مالی دارد. از سوی دیگر، تنگدستی مالی (Financial Constraints) مشکلی رایج در صنایع تولیدی ایران است که بر سرمایه گذاری، توسعه فناوری و عملکرد بلندمدت شرکت ها تاثیرگذار است. هدف این مقاله، تبیین رابطه بین سرمایه فکری و تنگدستی مالی در شرکت های تولیدی ایران است. روش تحقیق به صورت تحلیل اسنادی و مرور ادبیات علمی انجام شده است و از مقالات علمی معتبر داخلی و بین المللی در زمینه سرمایه فکری، تنگدستی مالی و عملکرد شرکت ها استفاده شده است. یافته ها نشان می دهند که سرمایه فکری، با بهبود کارایی و افزایش اثربخشی منابع داخلی، می تواند بخشی از تاثیر تنگدستی مالی را کاهش دهد؛ به ویژه از طریق بهبود مدیریت دارایی های ناملموس و ارتقای توان نوآوری. علاوه بر این، شرکت هایی که سرمایه انسانی و ساختاری قوی دارند، بهتر می توانند منابع مالی محدود را مدیریت کنند و حتی در شرایط محدودیت مالی از فرصت های سرمایه گذاری بهره مند شوند. بنابراین، سرمایه فکری نه تنها با عملکرد مالی ارتباط دارد، بلکه می تواند به عنوان عاملی بازدارنده در برابر اثرات منفی محدودیت های مالی عمل کند. این نتایج پیامدهای مهمی برای مدیران مالی و سیاست گذاران صنایع تولیدی در ایران دارد.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، تنگدستی مالی ، صنایع تولیدی ، عملکرد مالی ، محدودیت های سرمایه گذاری