اولویت بندی گزینه های طراحی شبکه فاضلاب با روش AHP و تاپسیس

به منظور جلوگیری از آلودگی های زیست محیطی، هدایت فاضلاب ها از طریق شبکه جمع آوری به تصفیه خانه های فاضلاب امری ضروری است. استفاده از روش های تصمیم گیری چندمعیاره در اولویت بندی گزینه های طراحی شبکه های فاضلاب، امکان انتخاب بهینه را از میان گزینه های متعدد فراهم می آورد. در این پژوهش، وزن دهی به معیارها بر اساس روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و با توجه به تعاملات متقابل آن ها، از جمله رفتارهای طبیعی و فرآیند تفکر انسانی صورت گرفته است. سپس اولویت بندی گزینه های طراحی با بهره گیری از روش تاپسیس (TOPSIS)، یکی از مدل های معتبر تصمیم گیری چندشاخصه، انجام شد. معیارهای اصلی مورد بررسی شامل جنبه های فنی، اقتصادی-اجتماعی، محیط زیستی و مدیریتی بود که به ترتیب شامل هشت، چهار، سه و چهار زیرمعیار شدند. با توجه به اختلاف ارتفاع قابل توجه در محدوده مورد مطالعه، سه زون اصلی شهریارکلا، آلاشت و گلیان برای طراحی شبکه فاضلاب مدنظر قرار گرفتند. چهار گزینه مختلف برای طراحی شبکه جمع آوری فاضلاب شهر آلاشت مطرح شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که شاخص هایی همچون تعداد منهول های پمپاژ، طول خطوط تحت فشار، امکان توسعه تصفیه خانه، تعداد ایستگاه های بالابر، هزینه های اجرا و بهره برداری و دسترسی به تجهیزات، بیشترین اهمیت را در میان زیرمعیارها دارند. در نهایت، نتایج اولویت بندی گزینه ها بیانگر آن است که گزینه نخست (استفاده از تصفیه خانه مرکزی در جنوب شهر آلاشت) با امتیاز ۰/۶۹۲۵ بالاترین رتبه را کسب کرده و پس از آن به ترتیب گزینه های سوم، دوم و چهارم قرار گرفته اند

کلیدواژه ها:

شبکه فاضلاب ، تصمیم گیری چند شاخصه ، تاپسیس ، تحلیل سلسله مراتبی