بررسی نقش طراحی بایوفیلیک کلاس مادر و کودک بر کاهش اضطراب جدایی در کودکان ۳ تا ۵ سال

با نظر به اینکه کودکی دوران اثرات ماندگار در همه عمر است؛ بررسی تاثیر محیط های آموزشی بر شخصیت، روان و رفتار خردسالان از اهمیتی افزون برخوردار است. این مسئله در مورد کودکانی که به علت وابستگی عاطفی به والدین به خصوص مادران خود، به هنگام ورود به فضاهای آموزشی اجتماعی دچار اختلال اضطراب جدایی می گردند، امری بسیار کلیدی است. از میان روش های درمانی اختلال مذکور، درمان متقابل والدین و کودک، مناسب ترین گزینه در مراحل اولیه درمان محسوب می شود. این روند درمانی بهتر است در محیطی با ویژگی های خاص که مراحل درمان را تسهیل می کند، انجام شود. کلاس های مادر و کودک از جمله این فضاهای هدفمند است که با بهره گیری از رویکرد بایوفیلیک به عنوان یک روش طراحی ادغام کننده عناصر طبیعی و فضاهای ساخته شده توسط انسان می تواند راه را به سوی بهبود کیفیت زندگی اجتماعی، رفاه روانی و کاهش اضطراب کودکان باز نماید. در این راستا پژوهش کاربردی حاضر با روش کتابخانه ای-میدانی به وسیله پرسشنامه ساختار یافته برای طرح پیش آزمون و پس آزمون و جامعه آماری کودکان ۳ تا ۵ سال به همراه مادرانشان در یکی از مراکز کلاس های مادر و کودک در شهر کرج، به دنبال بررسی نقش طراحی بایوفیلیک کلاس مادر و کودک بر کاهش اضطراب جدایی در کودکان ۳ تا ۵ سال است و در نهایت نتیجه گیری می کند؛ به کارگیری این رویکرد طراحی در کلاس های مادر و کودک تاثیر به سزایی در رفع یا کاهش مشکلات توجه، مشکلات جسمانی، مشکلات پرخاشگری و مشکلات اجتماعی و شخصیتی حاصل از اختلال اضطراب جدایی کودکان ۳ تا ۵ سال دارد.

کلیدواژه ها:

رویکرد طراحی بایوفیلیک ، اضطراب جدایی کودکان ، کلاس مادر و کودک ، رفاه روانی کودکان