روش شناسی مناظرات امام حسین ع با معاویه

دوران امامت امام حسین ع (۵۱ تا ۶۰ ه.ق)، اوج ستمگری معاویه (۴۱ تا ۶۰ ه.ق) بر مردم و انحراف او از اصول و موازین اسلامی بوده است. در طول این نه سال، چندین موقعیت برای مناظره میان امام ع و معاویه فراهم شد که می توان گفت این مناظرات، نزدیک ترین عامل به قیام امام ع علیه امویان محسوب می شود. ازآنجاکه بر این مناظرات ازمنظر ساختار، محتوا و اصول اخلاقی منطق ویژه ای حاکم بوده است، این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی و با تمرکز بر مناظرات امام حسین ع با معاویه، در پی دستیابی به این منطق حاکم سامان یافته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مهم ترین فنون ساختاری مناظرات حضرت، تحلیل و نقد دقیق ادعاهای طرف مقابل و استدلال از راه تعریف بوده است. همچنین، حضرت در مناظرات خود با معاویه، از حیث محتوایی، به قرآن کریم، سخن پیامبر ص و پذیرفته های طرف مقابل استناد کرده اند. در خصوص اصول اخلاقی حاکم بر مناظرات ایشان نیز می توان به مواردی همچون آغاز سخن با حمد و ثنای الهی، صبوری، پرهیز از مجادله با خصم و شجاعت اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

احتجاج ، اصول اخلاقی ، امام حسین ع ، معاویه ، مناظرات