رشد و استرس پس از سانحه در دانشجویان پرستاری: یک مطالعه مقطعی همبستگی در دوران کووید ۱۹

مقدمه: یکی از عوارض روانی که در بحران­های سلامتی بروز می­کند اختلال استرس پس از سانحه است. اما این بحران­ها همیشه با تجربیات آسیب زا همراه نیستند بلکه می­توانند پیامدهای مثبت روانی مانند رشد پس از سانحه را در افراد بروز دهند. باتوجه به اینکه پاندمی کرونا بحران سلامتی بزرگی در سالهای اخیر ایجاد کرد هدف این مطالعه بررسی دو پیامد روانشناختی استرس و رشد پس از سانحه در دانشجویان پرستاری، بعنوان یکی از گروه های درگیر در شرایط پاندمی کرونا است. روش کار: پژوهش حاضر مطالعه ای توصیفی مقطعی در سال  ۱۴۰۲ انجام شد. محیط پژوهش دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز و جامعه هدف دانشجویان پرستاری و نمونه پژوهش افراد واجد شرایط ورود به مطالعه بودند. تعداد ۱۹۶ نفر مورد بررسی قرار گرفتند و نمونه گیری به روش دردسترس انجام شد. ابزار جمع آوری داده پرسشنامه رشد پس از سانحه و استرس پس از سانحه بود که به طریق الکترونیک (یا حضوری) در اختیار دانشجویان واجد شرایط قرار گرفتند. پس از فاز جمع آوری داده، تجزیه تحلیل داده ها با استفاده از شاخص­های آماری توصیفی و استنباطی انجام گرفت. یافته ها: یافته­ها نشان داد که میانگین استرس پس از سانحه در بین دانشجویان ۹.۴۵ ± ۵۰.۰۱ و میانگین رشد پس از سانحه در آنان ۹.۹۴ ± ۶۰.۲۸  بود که بنا بر نتایج آزمون پیرسون بین این دو متغیر همبستگی معنادار و مستقیم وجود داشت (۰.۰۰۷=P، ۰.۱۹۳=r) همچنین نتایج آزمون های تی مستقل و آنالیز واریانس یکطرفه نشان داد بین سن، متغیرهای کار بالین در زمان کرونا (۰.۰۳=P) و ابتلای عضو خانواده فرد به کرونا (۰.۰۱۵=P) با استرس پس از سانحه ارتباط مستقیم معنادار وجود دارد. بحث و نتیجه گیری: ارتباط مستقیم بین استرس و رشد پس از سانحه در دانشجویان پرستاری نشان دهنده این است که این گروه در بحران­های سلامتی هر دو این پیامدهای روانی را تجربه می­کنند و بنظر می­رسد وقتی استرس پس از سانحه در آنان افزایش می­یابد، خود ایشان درتلاش برای سازگاری با شرایط موجود هستند که می­تواند افزایش رشد پس از سانحه را در آنان رقم بزند.

کلیدواژه ها:

Post-Traumatic growth ، Post-Traumatic stress disorder ، Nursing students ، COVID-۱۹ ، دانشجویان پرستاری ، اختلال استرس پس از سانحه ، رشد پس از سانحه ، کووید-۱۹