بررسی میزان کیفیت آموزش بالین و رضایت دانشجویان پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان از آن در دوران پاندمی کووید-۱۹

مقدمه: آموزش بالینی بخش اساسی و مهم آموزش پرستاری و مامایی است که بدون آن تربیت پرستاران و ماماهای کارآمد و شایسته هدفی دور از دسترس است اما متاسفانه در شرایط پاندمی کووید-۱۹ شاید بتوان گفت کیفیت آموزش دستخوش تغییرات بسیاری شده است . لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان کیفیت آموزش بالین و رضایت دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در دوران پاندمی کووید-۱۹انجام گرفت. روش :این مطالعه یک مطالعه ی توصیفی – مقطعی می باشد که کلیه دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان که مشغول به تحصیل می باشند به روش سرشماری وارد مطالعه شدند و پس از کسب رضایت و قبول شرکت در مطالعه دو پرسشنامه استاندارد کیفیت آموزش بالین و رضایتمندی از آموزش بالین برای تکمیل در اختیار دانشجویان قرار گرفت. پرسشنامه ها پس از  تکمیل با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: با توجه به یافته ها، شاخص آموزش بالینی و میزان رضایتمندی دانشجویان به ترتیب متوسط و بالاتر از حد متوسط بود. به غیر از بعد اهداف و برنامه آموزشی بین تمامی ابعاد پرسشنامه کیفیت آموزش بالین با پرسشنامه رضایتمندی دانشجویان از دوره آموزش بالینی همبستگی مستقیم و معناداری وجود داشت (۰۵/۰>p). اما سایر متغیرها از جمله سن، جنس، وضعیت تاهل، مقطع تحصیلی، رشته تحصیلی و معدل ارتباط معناداری با میزان رضایتمندی دانشجویان نداشتند (۰۵/۰آموزش بالینی با افزایش رضایتمندی دانشجویان، پیشنهاد می گردد که سیاست مداران و برنامه ریزان حوزه سلامت بیش از پیش به مقوله کیفیت آموزش بالینی توجه نمایند و راهبردهای مفید و موثر را جهت ارتقا آن اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

clinical training ، student satisfaction ، nursing ، midwifery ، covid-۱۹ ، آموزش ، بالین ، رضایت دانشجو ، پرستاری ، مامایی ، کووید-۱۹