نقش محیط کاری و صلاحیت حرفه ای در کیفیت زندگی حرفه ای پرستاران بیمارستان های دولتی شهر مشهد

مقدمه: توجه به مشکلات و چالش های مرتبط با محیط های کار پرستاران و توانمندسازی و بهبود عملکرد حرفه ای آنان همواره کانون توجه مدیریت منابع انسانی در سیستم های مراقبت های سلامت است. بر این اساس این پژوهش با هدف بررسی نقش محیط کاری و صلاحیت حرفه ای در کیفیت زندگی حرفه ای پرستاران انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه پرستاران بیمارستان های دولتی شهر مشهد در بازه زمانی خرداد تا تیرماه ۱۴۰۳ بود که تعداد ۳۰۰ نفر از آن ها به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت زندگی حرفه ای استام (۲۰۱۰)، مقیاس محیط کاری پرستاران لیک و همکاران (۲۰۰۲) و مقیاس صلاحیت حرفه ای پرستاران نیلسون و همکاران (۲۰۱۸) بود. برای تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون  و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزارهای آماری SPSS نسخه ۲۶ استفاده شد. یافته ها: دامنه سنی آزمودنی ها بین ۲۳ تا ۴۵ سال و میانگین و انحراف سنی بین ۷۰/۵ ±۱۰/۳۲ بود.  همچنین دامنه سابقه کاری بین ۱ تا ۲۰ سال و میانگین و انحراف سابقه کاری ۷۵/۴ ± ۸۳/۷ بود. نتایج پژوهش حاضر نشان داد بیشترین همبستگی بین رضایت از دلسوزی و محیط کاری (۵۶/۰r=) و کمترین همبستگی بین صلاحیت حرفه ای و محیط کاری  (۲۱/۰r=) بود. این همبستگی ها مثبت و معنی دار بود (۰۱/۰>p). به علاوه یافته های پژوهش نشان داد که صلاحیت حرفه ای و محیط کاری در پیش بینی مولفه های کیفیت زندگی حرفه ای یعنی رضایت از دلسوزی (۴۱/۰ R= Square)، فرسودگی (۲۰/۰ R Square=) و استرس تروماتیک ثانوی (۱۲/۰ R Square=) نقش دارند (۰۱/۰>p)، اگرچه درصد واریانس تبیین شده از طریق صلاحیت حرفه ای بیشتر از محیط کاری بود. نتیجه گیری: این یافته ها ارتباط بین صلاحیت حرفه ای و محیط کاری پرستاران با مولفه های کیفیت زندگی حرفه ای را برجسته می کنند و نشان می دهند که مداخلات ویژه برای دستیابی به محیط های کاری بهتر و افزایش صلاحیت حرفه ای باید در نظر گرفته شود تا نتایج بهتری برای پرستاران و همچنین در مورد بیماران حاصل شود.

کلیدواژه ها:

Practice environment ، professional competence ، professional quality of life. ، کیفیت زندگی حرفه ای ، صلاحیت حرفه ای ، محیط کاری