بررسی پتانسیل اجرای سازه ابرخشت در بهبود وضعیت مسکن حاشیه-نشینان منطقه بابائیان شهر زاهدان؛ موثر در ارتقاء کیفیت سیمای شهری

رشد سریع جمعیت شهری در زاهدان باعث مشکلاتی مانند گسترش زاغه ها و سکونتگاه های غیررسمی در حاشیه شهر از جمله منطقه بابائیان شده و گروه های فقیر شهری با نرخ بالای بیکاری را شکل داده است. ساکنین این منطقه از حداقل امکانات و خدمات شهری محروم بوده و کیفیت مسکن پایینی دارند. این منطقه به دلیل قرارگیری در دامنه کوه از اکثر نقاط شهر قابل رویت بوده و علاوه بر معماری ضعیف و خلاف مقررات ملی ساختمان، باعث سیمای نامطلوب شهر زاهدان شده است. این مقاله در تلاش است تا ضمن بررسی کیفیت مسکن در این منطقه، پتانسیل اجرای سازه ابرخشت را در منطقه بابائیان بررسی کند، این سازه هم به دلیل سازگاری با بستر کوه از لحاظ فرم ظاهری و هم به عنوان یک نوع مسکن با مصالح بوم آورد و کم هزینه می تواند باعث سیمای مطلوب شهری شود. نوع تحقیق این مقاله کاربردی و روش مورد استفاده توصیفی-تحلیلی است. برای گردآوری داده ها و اطلاعات از روش های کتابخانه ای و میدانی) پرسشنامه) استفاده شده است. جامعه آماری این تحقیق، افراد حاشیه نشین ساکن در محدوده خیابان رسالت منطقه حاشیه نشین بابائیان شهر زاهدان است. حجم نمونه آماری برای ۳۰ خانواده حاشیه نشین در قالب پرسشنامه برای گروه سنی ۷۰-۲۵ سال در سه بخش شامل میزان رضایت از مسکن فعلی، میزان رضایت از امکانات شهری، میزان موافقت با ایجاد مسکن جدید با طرح ابرخشت و هر بخش شامل سوالات مربوطه، تهیه شده است. روایی پرسشنامه به صورت صوری و پایایی آن از روش کرون باخ، لیکرت سطح پنج توسط نرم افزار spss صورت گرفته است. نتایج تحقیق نشان می دهد ساکنین منطقه بابائیان از اجرای سازه ابرخشت به دلیل قیمت مناسب و هماهنگی با فرهنگ مردم بومی به دلیل شباهت با ساختار فضایی کپرهای بلوچستان رضایت داشته و اجرای این سازه می تواند باعث بهبود سیمای شهری زاهدان شود.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، منطقه بابائیان زاهدان ، ابرخشت ، سیمای شهری