هنر بودن در بین و پرسه زنی شهری ؛ مطالعه تطبیقی در ایران و غرب با تاکید بر جامعه مدنی

پرسه زنی شهری به عنوان شیوه ای از تجربه شهر، در غرب پیشینه ای دو قرنه دارد و در ایران از دهه ۱۳۳۰ شمسی بروز یافته است. با وجود مطالعات فراوان درباره فضاهای شهری، بررسی تطبیقی پرسه زنی در دو بستر فرهنگی کمتر انجام شده است. این پژوهش با رویکرد کیفی مقایسه ای و با اتکا به تحلیل متون نظری و مشاهده میدانی محدود، به واکاوی مشابهت ها و تفاوت های این پدیده می پردازد. یافته ها نشان می دهد در غرب، پرسه زنی بخشی از سنت مدنی و تجربه فراغتی تثبیت شده است ، در حالی که در ایران بیشتر متاثر از تحولات اجتماعی معاصر و محدودیت های هنجاری شکل گرفته است. نتیجه گیری حاکی از آن است که تفاوت در درک و تحقق پرسه زنی بازتابی از رابطه متمایز جامعه مدنی با بستر فیزیکی و فرهنگی شهر در ایران و غرب است.

کلیدواژه ها:

پرسه زنی ، فضای شهری ، جامعه مدنی ، فرهنگ شهری ، تعامل اجتماعی.