مطالعه تطبیقی روش های تغییر نگرش، با محوریت روش ناهماهنگی شناختی و دیدگاه قرآن کریم در تربیت (ایجاد خصیصه صبر و مطالعه موردی در سوره یوسف)

هدف این پژوهش، بررسی تطبیقی دیدگاه قرآن کریم درباره ایجاد خصیصه صبر و کاربرد روش های تغییر نگرش، با تمرکز بر نظریه ناهماهنگی شناختی فستینگر است. براساس این نظریه، تغییر در رفتار می تواند منجر به تغییر نگرش شود؛ ازاین رو رفتار صبرورزی موثرترین شیوه در ایجاد نگرش مثبت به صبر است. قرآن کریم بر رفتارهایی چون الگوگیری از صالحان، اقامه نماز، دعا و استعانت از خداوند، مسئولیت پذیری، مقاومت در برابر هواهای نفسانی و نگاه فرایندمحور به سختی ها برای تقویت این خصیصه تاکید دارد. نقطه اشتراک قرآن و نظریه ناهماهنگی شناختی این است که هر دو انسان را موجودی خردمند و اندیشه ورز می دانند و بر نقش آگاهی در اصلاح نگرش تاکید می کنند؛ بااین حال قرآن برخلاف نظریه ناهماهنگی شناختی، راهکار «توجیه» را برای رفع تعارض درونی نمی پذیرد. نوآوری این پژوهش در تمرکز بر تطبیق شیوه های تغییر نگرش ازمنظر روان شناسی جدید و آموزه های قرآن، به ویژه در بعد رفتاری تربیت صبر و تحلیل موردی سوره یوسف ع است. این مقاله با روش کتابخانه ای، رهنمودهای تربیتی قرآن در ایجاد صبر و مقایسه آن با سازوکارهای نظریه ناهماهنگی شناختی را استخراج و تبیین کرده است.

کلیدواژه ها:

نگرش سازی در تربیت ، نظریه ناهماهنگی شناختی ، ایجاد صبر ، سوره یوسف ع