بررسی مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی و نقش معلم در مدیریت آن ها

مسئولیت پذیری دانش آموزان، یکی از مهم ترین مهارت های اجتماعی و تربیتی در دوره ابتدایی است که تاثیر مستقیم بر یادگیری، تعاملات اجتماعی و نظم کلاس دارد. یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از روش های فعال آموزشی، دانش آموزان را تشویق می کند تا در گروه های کوچک فعالیت کنند، وظایف خود و دیگران را برعهده بگیرند و رفتارهای مسئولانه از خود نشان دهند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش یادگیری مشارکتی در تقویت مسئولیت پذیری دانش آموزان ابتدایی و تحلیل اثر مدیریت معلم بر این فرآیند بود.پژوهش از نوع همبستگی–توصیفی و کاربردی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های چهارم و پنجم مدارس ابتدایی استان کرمانشاه بود. نمونه ای ۸۰ نفره به روش هدفمند و خوشه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مسئولیت پذیری، چک لیست مشاهده رفتارهای گروهی و مصاحبه با معلمان بود. داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده تحلیل شدند و داده های کیفی با تحلیل محتوا بررسی گردید.یافته ها نشان داد که یادگیری مشارکتی تاثیر مثبت و معناداری بر مسئولیت پذیری دانش آموزان دارد (r = ۰.۶۳, p < ۰.۰۱) و حدود ۳۹ درصد تغییرات مسئولیت پذیری با یادگیری مشارکتی قابل پیش بینی است. مشاهدات و مصاحبه ها نشان داد که نقش فعال معلم در هدایت گروه ها، تقسیم نقش ها و ارائه بازخورد مستمر، عامل کلیدی در تقویت رفتارهای مسئولانه دانش آموزان است. پژوهش حاضر نشان داد که ترکیب یادگیری مشارکتی با مدیریت موثر معلم، رویکردی کارآمد برای ارتقای مسئولیت پذیری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان ابتدایی است و می تواند محیط یادگیری منظم، حمایتگر و انگیزه بخش ایجاد کند.نتایج پژوهش کاربردهای مهمی برای معلمان و مدیران مدارس دارد و پیشنهاد می کند که فعالیت های گروهی هدفمند و روش های مدیریت موثر کلاس در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مسئولیت پذیری ، مدیریت کلاس ، دانش آموزان ابتدایی ، رفتار مسئولانه ، معلم