بازی به عنوان راهبردی روان شناختی در کاهش اضطراب و بهبود سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

سلامت روان کودکان در سال های ابتدایی تحصیل نقش اساسی در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی آنان دارد. یکی از چالش های مهم این دوره، اضطراب تحصیلی و اجتماعی است که می تواند پیامدهایی چون افت عملکرد تحصیلی، مشکلات رفتاری و کاهش کیفیت زندگی را به دنبال داشته باشد. پژوهش های داخلی و بین المللی نشان می دهد که بازی، فراتر از یک فعالیت صرفا تفریحی، ابزاری علمی و موثر برای کاهش اضطراب و ارتقای سلامت روان کودکان محسوب می شود. بازی به کودکان امکان می دهد هیجانات خود را تجربه و ابراز کنند، راهبردهای مقابله ای سازگارانه را بیاموزند و از طریق تعامل با همسالان، مهارت های اجتماعی مانند همکاری، همدلی و حل مسئله را تقویت نمایند. این فرایند موجب افزایش تاب آوری، عزت نفس و خودکارآمدی کودکان شده و سازگاری آنان را با چالش های تحصیلی و اجتماعی بهبود می بخشد. با وجود این شواهد، در مدارس ابتدایی ایران، بازی اغلب به فعالیت های محدود و غیررسمی تقلیل یافته و جایگاه مناسبی در برنامه های آموزشی ندارد. یافته ها نشان می دهد مداخلات بازی محور، به ویژه بازی های گروهی، نقش آفرینی و بازی درمانی ساختاریافته، تاثیر قابل توجهی در کاهش اضطراب تحصیلی و تقویت مهارت های اجتماعی دارند. در نتیجه، ادغام هدفمند بازی در آموزش رسمی و توانمندسازی معلمان می تواند به بهبود پایدار سلامت روان کودکان منجر شود.

کلیدواژه ها:

بازی ، اضطراب کودکان ، سلامت روان ، آموزش ابتدایی ، بازی درمانی