سنجش ظرفیت سازمان برای انجام کارتیمی

ظرفیت و توانایی سازمان برای انجام کارتیمی یکی از پیش نیازهای کارتیمی موثر و توسعه سازمان های تیم بنیان است. به طور سنتی، اغلب صاحب نظران و اندیشمندان حوزه های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و مدیریتی کشور بر این باور ند که ایرانیان توفیق چندانی در به انجام رساندن کارهای جمعی و تیمی ندارند. این مقاله چالش کارتیمی در ایران را در سطح تحلیل سازمان و از طریق سنجش و ارزیابی سازه ظرفیت سازمانی برای کارتیمی مورد توجه قرار داده است. برای سنجش ظرفیت سازمانی کارتیمی از مدل تحلیلی سه شاخگی(شامل ابعاد رفتاری، ساختاری و زمینه ای) بهره گرفته شده است. برای این منظور در قالب پیمایشی مقطعی، با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی تعداد ۷۳ سازمان و شرکت دولتی در سه حوزه سازمان های اجرایی، بیمارستانی و نظامی مورد مطالعه قرارگرفت. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ای با ۶۴ گویه استفاده شده است که قابلیت اعتماد آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ و فن پیش آزمون و پس آزمون و روایی آن از طریق روایی محتوایی و روایی سازه مبتنی بر تحلیل عاملی تاییدی مورد ارزیابی و تایید قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از آزمون t تک نمونه ای و تحلیل واریانس تک عامله استفاده شد.  یافته های این پژوهش حکایت از آن دارد که به طورکلی، ظرفیت سازمانی برای کارتیمی در نمونه موردمطالعه از سازمان های دولتی کشور، کمتر از حد متوسط است. همچنین وضعیت ابعاد سه گانه موردسنجش در طیف ۵ درجه ای لیکرت در بعد رفتاری با میانگین و انحراف معیار(۶۴/۲، ۳۱/۰)، بعد ساختاری(۷۱/۲، ۲۵/۰) و بعدزمینه ای(۸۲/۲، ۳۸/۰) گزارش شده است.

کلیدواژه ها:

کارتیمی ، ظرفیت سازمانی کارتیمی ، بعد رفتاری ، بعد ساختاری ، بعد زمینه ای ، بخش دولتی