تاثیر عدالت سازمانی در بروز رفتار انحرافی بر اساس نقش میانجی ادراک از عدالت سازمانی

هدف از این پژوهش، بررسی تفاوت در واقعیت و برداشت از واقعیت است که درنهایت منجر به رفتار کارمند در سازمان می شود. در هر سازمان عدالت را بر مبنای عواملی نظیر: حقوق و دستمزد منصفانه، پاداش نقدی و غیر نقدی، نظام ارتقای شغلی و شایسته سالاری، رویه های منصفانه و ارائه اطلاعات درست و صحیح تعریف می کنند، اما عملا  آنچه به عنوان عدالت تحقق می یابد، ادراک کارکنان از عدالت است. بنابراین اگر کارمند درک متفاوتی نسبت به هر یک از عوامل مذکور داشته باشد،  این سوال پیش می آید که او چگونه رفتار خواهد کرد. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان و مدیران دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان را تشکیل می دهند. به سبب اینکه پژوهش، مبتنی بر داده هایی است که از نظر مدیران و کارکنان گردآوری می شود، روش پژوهش توصیفی- پیمایشی است. به لحاظ اینکه پژوهش مجموعه ای از همبستگی می آزماید، داده های حاصل از پرسشنامه با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و با استفاده از نرم افزار PLS تجزیه و تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهد، عدالت سازمانی به طورمستقیم بر رفتار انحرافی تاثیر ندارد، بلکه عدالت سازمانی به طور غیرمستقیم و از طریق ادراک از عدالت سازمانی بر رفتار انحرافی تاثیر منفی دارد و در این باب بین مدیران و کارکنان اختلاف نظر وجود دارد.

کلیدواژه ها:

رفتار انحرافی ، عدالت سازمانی ، ادراک از عدالت سازمانی و مدل سازی معادلات ساختاری (PLS)