بررسی رابطه روش های تدریس فعال و کیفیت یادگیری دانش آموزان با تاکید بر رویکرد یاددهی-یادگیری

گذار از آموزش سنتی به رویکردهای نوین آموزشی، نیازمند بازنگری در روش های تدریس است. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر کیفیت یادگیری و عمق دانش دانش آموزان است. با استفاده از روش مروری و تحلیل محتوا، مشخص شد که روش های تدریس معلم محور، منجر به یادگیری سطحی می شوند، در حالی که روش های یادگیرنده محور مانند یادگیری مشارکتی، حل مسئله و پژوهش محور، یادگیری عمیق و پایدار را تضمین می کنند. یافته ها نشان می دهد که نقش معلم در این رویکرد از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر یادگیری» تغییر کرده است. نتایج این پژوهش تاکید دارد که اصلاح روش های تدریس، کلید حل بسیاری از چالش های نظام آموزشی است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس ، یادگیری ، یاددهی-یادگیری ، روش های فعال ، نظام آموزشی.