اثر تعدیل کننده تعارض نقش، تعارض کار- خانواده،اعتماد و عدالت سازمانی ادراک شده در تاثیرگذاریفرسودگی شغلی بر بدبینی سازمانی

این پژوهش با هدف بررسی نقش متغیرهای تعدیل­کننده در اثرگذاری فرسودگی شغلی بر بدبینی سازمانی پرستاران انجام شده است. تحقیق حاضر به لحاظ روش، یک تحقیق توصیفی و پیمایشی و به لحاظ هدف، تحقیقی کاربردی است. پرستاران مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) جامعه آماری تحقیق را تشکیل می­دهند که نمونه­ای ۱۲۰ نفره از آنها به طور تصادفی برای مشارکت در این تحقیق انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه­های فرسودگی شغلی مسلچ و جکسون، بدبینی سازمانی دین و همکاران، تعارض نقش ریزو و همکاران، تعارض کار- خانواده کوپلمن، عدالت ادراک شده تسوی و همکاران و اعتماد پیرس و همکاران بود که توسط اعضای نمونه تحقیق تکمیل شدند. داده­ها براساس روش مدل­یابی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار AMOS تحلیل شد. نتایج نشان داد با افزایش سطح فرسودگی شغلی، میزان بدبینی سازمانی پرستاران نیز افزایش می­یابد. همچنین تعارض نقش و تعارض کار- خانواده، اثر تعدیل کننده افزایشی بر رابطه فوق دارند. یافته­های تحقیق نقش تعدیل کنندگی اعتماد و عدالت ادراک شده را تایید نکرد. استفاده از فنون کاهش فرسودگی شغلی و پیشگیری از آن می­تواند پیامدهای مخرب آن ازجمله بدبینی سازمانی را کاهش دهد. تلاش برای برطرف ساختن تعارض نقش و تعارض کار- خانواده در پرستاران نیز می­تواند به کاهش پیامدهای فرسودگی شغلی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، بدبینی سازمانی ، تعارض ، اعتماد ، عدالت ادراک شده