تاثیر هوش اجتماعی بر کیفیت روابط میان فردی در محیط کار

هوش اجتماعی به عنوان مجموعه ای از توانایی ها برای درک، تفسیر و مدیریت تعاملات اجتماعی، به طور مستقیم بر کیفیت روابط میان فردی در محیط های کاری اثرگذار است. هدف این مقاله مروری، تبیین و تحلیل نقش هوش اجتماعی در بهبود ارتباطات، همکاری، اعتماد، حل تعارض و عملکرد تیمی در سازمان ها است. با بهره گیری از رویکرد مروری نظام مند-روایت محور بر منابع معتبر ایرانی و بین المللی، نشان داده شد که مولفه های هوش اجتماعی شامل آگاهی اجتماعی، پردازش اطلاعات اجتماعی، مهارت های ارتباطی، همدلی و خودتنظیمی اجتماعی، با شاخص های کیفیت رابطه مانند اعتماد، حمایت ادراک شده، رضایت بین فردی، کاهش تعارضات مخرب و افزایش سرمایه اجتماعی سازمانی هم بسته اند. یافته ها حاکی از آن است که هوش اجتماعی، علاوه بر افزایش سازگاری افراد در شبکه های کاری، به تسهیل رهبری اثربخش، ارتقای فرهنگ همکاری و بهبود رفاه شغلی کمک می کند. در پایان، پیشنهادهای کاربردی برای توسعه هوش اجتماعی در سازمان ها ارائه و ضرورت سیاست گذاری آموزشی و ارزیابی های مبتنی بر شواهد مورد تاکید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

هوش اجتماعی ، روابط میان فردی ، محیط کار ، همدلی ، اعتماد سازمانی ، سرمایه اجتماعی ، تعارض ، همکاری تیمی