نقش معلم تربیت بدنی در شکل گیری نگرش مثبت به ورزش

نگرش مثبت به ورزش یکی از عوامل کلیدی در تداوم مشارکت بدنی و سبک زندگی فعال در طول عمر محسوب می شود. در این میان، معلم تربیت بدنی به عنوان یکی از نخستین و اثرگذارترین الگوهای ورزشی در نظام آموزشی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری نگرش دانش آموزان نسبت به فعالیت بدنی و ورزش ایفا می کند. هدف از این مقاله مروری، بررسی نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی درباره نقش معلم تربیت بدنی در ایجاد و تقویت نگرش مثبت به ورزش است.یافته های مطالعات نشان می دهد که عواملی نظیر صلاحیت حرفه ای معلم، سبک تدریس حمایتی، کیفیت تعامل معلم–دانش آموز، عدالت آموزشی، ایجاد انگیزش درونی و تجربه های لذت بخش حرکتی تاثیر مستقیمی بر نگرش دانش آموزان نسبت به ورزش دارند (Deci & Ryan, ۲۰۰۰; Ntoumanis, ۲۰۰۵). همچنین پژوهش ها حاکی از آن است که نگرش مثبت شکل گرفته در دوران مدرسه می تواند پیش بینی کننده مشارکت ورزشی در بزرگسالی باشد (Sallis et al., ۲۰۱۲).در مجموع، نتایج این مرور نشان می دهد که معلم تربیت بدنی نه تنها انتقال دهنده مهارت های حرکتی، بلکه عامل اصلی در اجتماعی سازی ورزشی و نهادینه سازی نگرش مثبت به فعالیت بدنی است. بر این اساس، توجه به توانمندسازی حرفه ای معلمان تربیت بدنی و اصلاح رویکردهای آموزشی، می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت جسمانی و روانی نسل آینده داشته باشد.

کلیدواژه ها:

معلم تربیت بدنی ، نگرش به ورزش ، انگیزش ورزشی ، آموزش تربیت بدنی ، مشارکت بدنی ، سبک تدریس