سلامت روان دانش آموزان و جایگاه آن در بهبود یادگیری پایدار و ارتقای کیفیت نظام آموزش وپرورش

سلامت روان دانش آموزان یکی از ارکان بنیادین تحقق آموزش وپرورش باکیفیت و یادگیری پایدار به شمار می رود. در دهه های اخیر، تحولات سریع اجتماعی، افزایش فشارهای تحصیلی، رقابت آموزشی، تغییر سبک زندگی، گسترش فناوری های دیجیتال و پیامدهای روان شناختی بحران هایی نظیر همه گیری کووید-۱۹، سلامت روان کودکان و نوجوانان را با چالش های جدی مواجه ساخته است. اختلالاتی نظیر اضطراب، افسردگی، استرس تحصیلی، فرسودگی روانی و کاهش انگیزش، نه تنها عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تضعیف می کند، بلکه فرآیند یادگیری عمیق و پایدار را نیز مختل می سازد. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی، به بررسی جایگاه سلامت روان دانش آموزان در ارتقای یادگیری پایدار و بهبود کیفیت نظام آموزش وپرورش می پردازد. یافته ها نشان می دهد که توجه نظام مند به سلامت روان و ادغام آموزش مهارت های اجتماعی–هیجانی در برنامه های مدرسه محور، موجب افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود پیشرفت آموزشی، کاهش افت و ترک تحصیل و ارتقای تاب آوری روانی دانش آموزان می شود. در پایان، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران، مدیران مدارس و معلمان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، یادگیری پایدار ، آموزش وپرورش ، مهارت های اجتماعی–هیجانی ، کیفیت آموزشی