بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر واقعیت مجازی و افزوده بر انگیزش تحصیلی و عملکرد معلمان

تحولات سریع فناوری های نوین آموزشی، به ویژه واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، الگوها و شیوه های سنتی آموزش معلمان را به چالش کشیده و ضرورت بازاندیشی در شیوه های ارتقای انگیزش تحصیلی و عملکرد حرفه ای آنان را مطرح کرده است. مرور نظام مند پژوهش های بین المللی نشان می دهد محیط های یادگیری مبتنی بر واقعیت مجازی، از طریق ایجاد حضور انگاره ای قوی، درگیری عاطفی و تجربه های یادگیری همه جانبه، می توانند انگیزش درونی، لذت ادراک شده و ارزش تکلیف را افزایش دهند (مکرانسکی و لیلهولت، ۲۰۱۸؛ رادیانتی، ماچرزاک، فروم و وولگنانت، ۲۰۲۰). از سوی دیگر، پژوهش های مرتبط با واقعیت افزوده حاکی از آن است که ادغام لایه های دیجیتال تعاملی با محیط واقعی کلاس می تواند با تقویت یادگیری موقعیتی، بازنمایی چندحسی محتوا و فراهم کردن بازخورد فوری، انگیزش، مشارکت و خودکارآمدی را ارتقا دهد (باکا، بالدیریس، فابریگات، گراف و کینشوک، ۲۰۱۴؛ ایبانیس و دلگادو–کلوس، ۲۰۱۸).در حوزه آموزش معلمان، شواهد رو به رشدی بیانگر آن است که محیط های واقعیت مجازی و افزوده می توانند به عنوان فضاهای شبیه سازی شده برای تمرین مهارت های تدریس، مدیریت کلاس، و تصمیم گیری تربیتی مورد استفاده قرار گیرند و از طریق فراهم کردن فرصت تجربه موقعیت های پرخطر بدون پیامد واقعی، عملکرد حرفه ای و احساس شایستگی مدرسان و معلمان را تقویت کنند (دالگارنو و لی، ۲۰۱۰؛ ساوث گیت، بلکمور، استون و دان، ۲۰۱۹). افزون بر این، مطالعاتی که به بررسی نگرش و انگیزش معلمان و دانشجومعلمان نسبت به به کارگیری واقعیت مجازی و افزوده پرداخته اند، نشان می دهند که ادراک سودمندی آموزشی، سهولت استفاده و کیفیت طراحی آموزشی محیط های مجازی و افزوده، نقش تعیین کننده ای در پذیرش و استفاده مستمر از این فناوری ها دارند (هوانگ، راوخ و لیاو، ۲۰۱۰؛ رادیانتی و همکاران، ۲۰۲۰).

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر واقعیت مجازی ، آموزش مبتنی بر واقعیت افزوده ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد معلمان ، توسعه حرفه ای ، فناوری های نوین آموزشی