مهارت های ارتباطی، اعتمادبه نفس، دانش آموزان، سلامت روان، مهارت های اجتماعی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین مهارت های ارتباطی و اعتمادبه نفس دانش آموزان است. مهارت های ارتباطی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های روان شناختی–اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، تعاملات اجتماعی و خودپنداره دانش آموزان ایفا می کند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–همبستگی انجام شده و جامعه آماری آن دانش آموزان دوره متوسطه می باشند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه مهارت های ارتباطی و پرسشنامه استاندارد اعتمادبه نفس بوده است. نتایج نشان داد بین مهارت های ارتباطی و اعتمادبه نفس دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (P<۰.۰۱). همچنین مولفه هایی مانند مهارت گوش دادن فعال، جرات مندی و بیان احساسات، بیشترین همبستگی را با اعتمادبه نفس داشتند. یافته ها بر اهمیت آموزش مهارت های ارتباطی در مدارس به عنوان راهکاری موثر برای ارتقای سلامت روان و اعتمادبه نفس دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، اعتمادبه نفس ، دانش آموزان ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی