تاثیربرنامه های پیشگیرانه روان شناختی درمدارس

سلامت روان دانش آموزان یکی از مولفه های اساسی در رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی آنان محسوب می شود. افزایش فشارهای تحصیلی، تغییرات اجتماعی، بحران های جهانی مانند همه گیری کرونا، و تحولات خانوادگی، دانش آموزان را بیش از گذشته در معرض آسیب های روان شناختی قرار داده است. در این میان، مدارس به عنوان مهم ترین نهاد تربیتی پس از خانواده، نقش محوری در پیشگیری از بروز اختلالات روانی ایفا می کنند. برنامه های پیشگیرانه روان شناختی با هدف کاهش عوامل خطر و تقویت عوامل محافظتی، در دهه های اخیر به طور گسترده در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گرفته اند. این مقاله با رویکردی علمی و تحلیلی، به بررسی انواع برنامه های پیشگیرانه روان شناختی در مدارس، مبانی نظری، میزان اثربخشی، چالش های اجرایی و پیامدهای فردی و اجتماعی آن ها می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اجرای نظام مند این برنامه ها می تواند به کاهش معنادار اضطراب، افسردگی، مشکلات رفتاری، قلدری و افت تحصیلی منجر شده و زمینه ساز ارتقای تاب آوری، خودتنظیمی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، پیشگیری ، مدارس ، دانش آموزان ، مداخلات روان شناختی