نقش واسط های هوش مصنوعی درشخصی سازی چالش های یادگیری برای تقویت انعطاف پذیری شناختی مرتبط باسبک های یادگیری

هدف از این پژوهش، بررسی نقش حیاتی و چندوجهی واسط های هوش مصنوعی (AI Interfaces) در فرآیند شخصی سازی چالش های یادگیری و تاثیر آن بر تقویت انعطاف پذیری شناختی (Cognitive Flexibility) دانش آموزان با در نظر گرفتن سبک های یادگیری فردی است. در عصر دیجیتال، سیستم های آموزشی سنتی غالبا در ارائه تجربیات یادگیری متناسب با نیازهای هر دانش آموز و سطح چالش بهینه ناتوان بوده اند. واسط های هوش مصنوعی با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشینی و تجزیه وتحلیل داده های رفتاری، قادرند سطوح دشواری و نوع محتوای آموزشی را به صورت پویا تنظیم کنند تا نه تنها بر اساس نقاط ضعف فردی بلکه بر اساس سبک غالب یادگیری (مانند دیداری، شنیداری یا حرکتی) چالش برانگیز اما قابل مدیریت باشند. نتایج این بررسی نشان می دهد که طراحی هدفمند چالش های شخصی سازی شده توسط واسط های هوش مصنوعی، با قرار دادن دانش آموز در مرز بین آسودگی و دشواری (Zone of Proximal Development)، باعث می شود تا انعطاف پذیری شناختی که توانایی تغییر استراتژی های ذهنی در مواجهه با وظایف جدید است، به طور قابل توجهی تقویت شود. این رویکرد شخصی سازی شده، فراتر از صرف انتقال دانش، به تربیت یادگیرندگانی خودتنظیم، خلاق و مقاوم در برابر عدم قطعیت های محیطی کمک شایانی می نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی (AI) ، انعطاف پذیری شناختی ، سبک های یادگیری