نقش معلم در مدیریت تعارض های بین دانش آموزی ابتدایی

تعارض های بین دانش آموزی یکی از پدیده های اجتناب ناپذیر در محیط های آموزشی، به ویژه در دوره ابتدایی است. تفاوت های فردی، رشد ناکامل مهارت های اجتماعی، هیجانات کنترل نشده و رقابت های تحصیلی از جمله عواملی هستند که بروز تعارض میان دانش آموزان را تشدید می کنند. در این میان، معلم به عنوان اصلی ترین عنصر تربیتی کلاس، نقشی اساسی در شناسایی، پیشگیری و مدیریت موثر این تعارض ها ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی نقش معلم در مدیریت تعارض های بین دانش آموزی در مقطع ابتدایی و تبیین راهبردهای کارآمد در این زمینه است. این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده و با بهره گیری از منابع علمی فارسی، به تحلیل ابعاد مختلف تعارض و شیوه های مداخله معلم می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که از مهارت های ارتباطی موثر، همدلی، مدیریت کلاس و آموزش مهارت های حل مسئله برخوردارند، موفق تر می توانند تعارض ها را به فرصت هایی برای یادگیری اجتماعی و رشد هیجانی دانش آموزان تبدیل کنند. همچنین، ایجاد فضای امن روانی، توجه به عدالت آموزشی و مشارکت دادن دانش آموزان در حل تعارض ها از جمله عوامل موثر در کاهش تنش های کلاسی است. در نهایت، نتایج این مطالعه بر ضرورت آموزش مهارت های مدیریت تعارض به معلمان دوره ابتدایی تاکید دارد و نشان می دهد که نقش معلم فراتر از انتقال دانش، شامل هدایت روابط اجتماعی و تربیت شهروندانی مسئولیت پذیر است.

کلیدواژه ها:

مدیریت تعارض ، معلم ، دانش آموزان ابتدایی ، مهارت های اجتماعی ، محیط آموزشی