اثر بخشی درمان فراشناختی ومعنا درمانی بر روی اضطراب، افسردگی وسبک زندگی افراد دچار اختلال پس از سانحه

اختلال استرس پس از سانحه یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی است که با پیامدهایی همچون اضطراب، افسردگی و اختلال در سبک زندگی همراه بوده و عملکرد فردی، اجتماعی و خانوادگی افراد مبتلا را به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد. ازاین رو، شناسایی و بررسی اثربخشی مداخلات روان درمانی نوین و مبتنی بر شواهد در بهبود این مشکلات، از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی و معنا درمانی بر اضطراب، افسردگی و سبک زندگی افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه می باشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش مروری–تحلیلی است. بدین منظور، مطالعات داخلی و خارجی مرتبط با درمان فراشناختی و معنا درمانی در حوزه اختلال استرس پس از سانحه طی سال های اخیر مورد بررسی، تحلیل و مقایسه قرار گرفتند. معیارهای انتخاب مطالعات شامل برخورداری از طرح پژوهشی معتبر، استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش اضطراب، افسردگی و کیفیت یا سبک زندگی، و اجرای مداخلات درمانی ساختارمند بود. داده های استخراج شده شامل نوع طرح پژوهش، جامعه آماری، روش نمونه گیری، ابزارهای اندازه گیری، شیوه اجرای پروتکل های درمانی و نتایج کلی پژوهش ها، به صورت توصیفی–تحلیلی مقایسه شدند. نتایج بررسی مطالعات نشان میدهدکه درمان فراشناختی با تمرکز بر اصلاح باورهای فراشناختی و کاهش نشخوار ذهنی و نگرانی، نقش موثری در کاهش علائم اضطراب و افسردگی افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه دارد.، همچنین معنا درمانی از طریق تقویت معنا یابی، هدفمندی زندگی و بازسازی نگرش فرد نسبت به رنج، موجب بهبود کیفیت و سبک زندگی و کاهش نشانه های روان شناختی منفی شده است. به طور کلی یافته ها حاکی از آن است که هر دو رویکرد درمانی می توانند به عنوان مداخلات موثر و مکمل در بهبود وضعیت روان شناختی و سبک زندگی افراد مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

درمان فراشناختی ، اختلال پس از سانحه ، اضطراب ، افسردگی ، سبک زندگی ، PTSD