کنترل استرس و اضطراب در دانش آموزان ابتدایی

استرس و اضطراب در دانش آموزان مقطع ابتدایی از جمله چالش های مهم روان شناختی است که می تواند تاثیرات قابل توجهی بر سلامت روان، رفتار، یادگیری و کارآیی آموزشی آنان داشته باشد. این پدیده ها در صورت عدم شناسایی و مدیریت به موقع، می توانند به افت تحصیلی، کاهش انگیزه یادگیری، بروز مشکلات رفتاری و اختلال در تعاملات اجتماعی دانش آموزان منجر شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد مختلف استرس و اضطراب در دانش آموزان ابتدایی و شناسایی راهکارهای موثر کنترل و کاهش آن در محیط مدرسه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر اساس مطالعات نظری و پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که عوامل متعددی از جمله فشارهای آموزشی، شیوه های نادرست ارزشیابی، انتظارات بالای والدین، روابط نامناسب معلم و دانش آموز و فضای غیرایمن روانی مدرسه در شکل گیری استرس و اضطراب کودکان نقش دارند. همچنین نتایج بیانگر آن است که به کارگیری راهبردهای روان شناختی و تربیتی نظیر ایجاد محیط یادگیری حمایتگر، آموزش مهارت های تنظیم هیجان، استفاده از روش های تدریس فعال، تقویت ارتباط عاطفی معلم و دانش آموز و مشارکت خانواده می تواند به طور معناداری سطح استرس و اضطراب دانش آموزان را کاهش دهد. در نهایت، توجه به سلامت روان دانش آموزان ابتدایی به عنوان یکی از مولفه های اساسی کیفیت آموزش، زمینه ساز افزایش سازگاری تحصیلی، بهبود عملکرد آموزشی و رشد متعادل شخصیت کودکان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، اضطراب کودکان ، دانش آموزان ابتدایی ، سلامت روان ، تنظیم هیجان ، محیط یادگیری حمایتگر ، کارآیی آموزشی