سواد هوش مصنوعی معلمان و نگرش دانش آموزان: یک مروری بر پژوهش های موجود و شناسایی شکاف های

با نفوذ فزاینده فناوری های هوش مصنوعی در عرصه آموزش، نقش معلمان به عنوان کارگزاران اصلی این تحول برجسته شده است. این مقاله به روش مرور ساختاریافته به بررسی نظام مند پژوهش های فارسی و انگلیسی (۲۰۲۴-۲۰۱۸) درباره رابطه میان سواد هوش مصنوعی معلمان و نگرش دانش آموزان می پردازد. سواد هوش مصنوعی معلمان بر اساس چارچوب های معتبر، شامل چهار مولفه دانش مفهومی، مهارت کاربردی، نگرش های حرفه ای و سواد انتقادی-اخلاقی تعریف می شود. یافته های مرور نشان می دهد که این سواد به ویژه از طریق مکانیسم های واسطه ای مانند طراحی آموزشی خلاق، ایجاد جو روان شناختی مثبت و تسهیل گفت وگوهای انتقادی، تاثیری مستقیم و معنادار بر نگرش دانش آموزان در ابعاد شناختی (مانند درک مفید بودن)، عاطفی (مانند علاقه و لذت) و رفتاری (مانند پذیرش فناوری) دارد. با این حال، ادبیات موجود از شکاف های مهمی رنج می برد که از آن جمله می توان به فقدان مطالعات طولی و علی، کمبود پژوهش های کیفی عمیق، عدم توسعه ابزارهای سنجش بومی و غفلت از تاثیرات عاطفی-اجتماعی و تفاوت های بافتی اشاره کرد. این مقاله با شناسایی این شکاف ها، پیشنهاداتی را برای پژوهش های آینده و نیز تدوین برنامه های توسعه حرفه ای معلمان ارائه می دهد که بر ضرورت رویکردی جامع، انتقادی و بوم محور در آماده سازی معلمان برای رهبری آموزشی در عصر هوش مصنوعی تاکید می ورزد.کلمات کلیدی:

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی در آموزش ، توسعه حرفه ای معلمان ، نگرش دانش آموزان ، مرور نظام مند ، یادگیری دیجیتال.