تاثیر سبک های فرزندپروری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول ناحیه ۲ آموزش وپرورش استان کرمانشاه انجام شد. این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و کاربردی بوده و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان متوسطه اول و والدین آنان بود. نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای شامل ۳۰۰ دانش آموز به همراه والدین آنان بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه سبک های فرزندپروری بامریند و شاخص های پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های آمار توصیفی، آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه والدین بیشترین تاثیر مثبت را بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد، در حالی که سبک های مستبدانه و سهل گیرانه تاثیر منفی یا کمتر قابل توجه دارند. سبک مقتدرانه با ایجاد حمایت عاطفی، گفت وگوی منطقی، تشویق استقلال و تقویت مسئولیت پذیری، انگیزش تحصیلی دانش آموزان را افزایش داده و عملکرد تحصیلی آنان را بهبود می بخشد. نتایج همچنین حاکی از آن است که تفاوت های فردی، جنسیت و شرایط فرهنگی می تواند در شدت اثر سبک های فرزندپروری نقش داشته باشد. این پژوهش بر اهمیت هماهنگی بین خانه و مدرسه و آموزش والدین به منظور استفاده از سبک های فرزندپروری مقتدرانه تاکید می کند و پیشنهادهایی کاربردی برای معلمان و والدین ارائه می دهد تا به افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان کمک شود.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، سبک مقتدرانه ، مسئولیت پذیری ، انگیزش تحصیلی