اثر رفتار شوخ طبعانه بر اشتیاق شغلی کارکنان با نقش میانجی انرژی احساسی

آدم واره­های بی­روح با حرکاتی ساعت­وار و غیرارادی تمثیلی از کارکنان بی­تفاوت و بی­رغبت نسبت به کار در سازمان هستند که نه تنها خود و اطرافیان خود را بلکه کلیت سازمان را به رکود و عدم کارایی می رسانند. اشتیاق شغلی کارکنان، مولفه ای کلیدی برای دستیابی به مزیت رقابتی پایدار در اقتصاد پویای کنونی می باشد. باتوجه به اهمیت اشتیاق شغلی کارکنان در سازمان­ها، شناخت عوامل تاثیرگذار بر اشتیاق شغلی کارکنان ازجمله تاثیر عوامل رفتار شوخ­طبعانه؛ تصویری از نشاط و سلامت روانی و انرژی احساسی؛ تصویری از ارتباطات گرم و صمیمی ضرورتی انکارناپذیر به شمار می رود. ازاین رو، هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجی­گری انرژی احساسی در تاثیرگذاری رفتار شوخ­طبعانه بر اشتیاق شغلی در سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است. روش پژوهش حاضر، ازنظر هدف، کاربردی و برحسب روش، تحقیقی توصیفی، از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش، کارکنان سازمان سینمایی کشور (۲۰۰ نفر) است و تعداد حداقل نمونه ازطریق فرمول کوکران ۱۳۲ نفر محاسبه شد که افراد به روش نمونه­گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه های استاندارد بوده که روایی و پایایی ابزار موردسنجش تایید شد. داده های جمع آوری شده ازطریق نرم افزارهای SPSS ۲۰ و Smart PLS ۳ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل داده­ها نشان داد که رفتار شوخ­طبعانه، دو متغیر انرژی احساسی و اشتیاق شغلی کارکنان را به طور مثبت و معنی داری تحت تاثیر قرار می­دهد. همچنین انرژی احساسی بر اشتیاق شغلی کارکنان تاثیر مثبت و معنی داری دارد. درنهایت نقش میانجی این متغیر در تاثیر رفتار شوخ­طبعانه بر اشتیاق شغلی کارکنان مورد تایید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

اشتیاق شغلی ، انرژی احساسی ، رفتار شوخ طبعانه