تاثیر نفاق سازمانی بر بی تفاوتی سازمانی با میانجی گری خستگی عاطفی در سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو)

در عصر حاضر باتوجه به افزایش روزافزون دورویی و نفاق در بدنه سازمان ها و تاثیرات متنوع این رذیله بر اهداف، عملکردها، مدیران، کارکنان و انگیزه ها و درنهایت تاثیرات نامطلوب بر ماموریت های محوله سازمان ها، ضروری به نظر رسید تا پژوهشی درباره یکی از تاثیرات نفاق سازمانی، انجام شود. لذا هدف این پژوهش، بررسی تاثیر نفاق سازمانی بر بی تفاوتی سازمانی با میانجی گری خستگی عاطفی در سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) است. پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی بوده و به روش توصیفی- پیمایشی انجام شده است. اطلاعات ازطریق پرسشنامه های استاندارد، جمع آوری شده است. روایی به صورت صوری و محتوایی با نظر صاحب نظران و توجیه پاسخ دهندگان درخصوص پرسشنامه تایید شد و باتوجه به اینکه آلفای کرونباخ برای کلیه متغیرها بالای ۷/. بود، پایایی پرسشنامه نیز تایید شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کارکنان ایمیدرو بوده که تعداد آنها ۲۹۰ نفر بود که برای تعیین حجم نمونه ازطریق فرمول کوکران ۱۶۵ نفر به دست آمد. نمونه گیری به شکل تصادفی ساده صورت گرفته است. تجزیه وتحلیل داده ها و آزمون فرضیات این تحقیق با به کارگیری مدل سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم افزار PLS انجام شده است. براین اساس و باتوجه به یافته ها، نفاق سازمانی بر بی تفاوتی سازمانی تاثیر مثبت و معناداری داشته و همچنین بر خستگی عاطفی هم تاثیر مثبت و معناداری دارد. ازسویی خستگی عاطفی نیز بر بی تفاوتی سازمانی تاثیر مثبت و معناداری دارد و درنهایت مشخص شد که نقش میانجی خستگی عاطفی در تاثیر نفاق سازمانی بر بی تفاوتی سازمانی مثبت و معنادار است.

کلیدواژه ها:

نفاق سازمانی ، بی تفاوتی سازمانی ، خستگی عاطفی