نقش هوش هیجانی دانش آموزان مدارس در عملکرد آموزشی آنان

پژوهش حاضر به بررسی نقش هوش هیجانی دانش آموزان در عملکرد آموزشی آنان می پردازد. هوش هیجانی به عنوان توانایی شناخت، درک و کنترل هیجان های خود و دیگران، یکی از متغیرهای اساسی در موفقیت تحصیلی محسوب می شود. هدف این پژوهش بررسی ارتباط بین مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، خودکنترلی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) و عملکرد آموزشی دانش آموزان پایه متوسطه دوم است. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که بین هوش هیجانی و عملکرد آموزشی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به طور خاص، مولفه های خودآگاهی و انگیزش بیشترین تاثیر را در بهبود عملکرد تحصیلی داشتند. یافته ها بیانگر آن است که آموزش و تقویت هوش هیجانی می تواند راهکاری موثر در ارتقای کیفیت آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد آموزشی ، پیشرفت تحصیلی ، خودآگاهی ، انگیزش