مروری بر روش های فعال تدریس

این مقاله مروری جامع بر روش های فعال تدریس (Active Learning Methods) در آموزش عالی و آموزش عمومی ارائه می دهد. هدف اصلی این مرور، تبیین مفهوم، ضرورت به کارگیری این روش ها در برابر تدریس سنتی، و معرفی دسته بندی های اصلی این رویکردها است. روش های فعال تدریس با هدف افزایش تعامل، درگیری شناختی، و بهبود عمق یادگیری دانشجو طراحی شده اند. در این پژوهش، به بررسی مولفه های کلیدی مانند یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)، مطالعات موردی (Case Study)، بحث گروهی، و روش تدریس همتا به همتا (Peer Instruction) پرداخته شده و تاثیر آن ها بر مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله مورد بحث قرار می گیرد. نتایج نشان می دهد که استفاده نظام مند از این روش ها منجر به افزایش رضایتمندی دانشجویان و بهبود معنادار در نتایج یادگیری می شود.

کلیدواژه ها:

روش های فعال تدریس ، یادگیری دانشجو محور ، یادگیری مشارکتی ، تفکر انتقادی ، نوآوری آموزشی.