بررسی تاثیر هوش هیجانی معلم بر کاهش تنش های رفتاری در کلاس درس

مدیریت کلاس درس و مواجهه با تنش های رفتاری دانش آموزان، همواره یکی از چالش های اصلی معلمان در فرآیند تدریس بوده است. پژوهش های اخیر نشان داده اند که عوامل شناختی به تنهایی برای تبیین و کنترل این رفتارها کافی نیست و نقش عوامل عاطفی و بین فردی، به ویژه هوش هیجانی معلم، بسیار حیاتی است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بین هوش هیجانی معلمان و کاهش تنش های رفتاری در کلاس های درس مقطع متوسطه است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه شهر [کرمانشاه] بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، ۳۰۰ نفر (۱۵۰ معلم و ۱۵۰ دانش آموز) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن و پرسشنامه سنجش تنش های رفتاری کلاس بود. داده های حاصل با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و در سطح معناداری ۰/۰۵ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین هوش هیجانی معلمان و میزان تنش های رفتاری در کلاس رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد (r = -۰/۵۸). به عبارت دیگر، معلمانی که در مولفه های خودآگاهی، خودمدیریتی، همدلی و مهارت های اجتماعی نمرات بالاتری کسب کردند، کلاس های آن ها دارای تنش های رفتاری کمتری بود. نتایج رگرسیون نیز نشان داد که مولفه «همدلی» و «خودمدیریتی» بیشترین سهم را در پیش بینی و کاهش تنش های رفتاری دارند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که تقویت مهارت های هیجانی در معلمان، راهکاری موثر برای ایجاد محیطی آرام و بهبود نظم کلاس درس است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تنش های رفتاری ، مدیریت کلاس درس ، خودمدیریتی ، همدلی.