بررسی نقش آموزگار در کاهش نابرابری های اجتماعی درمدارس

نابرابری های اجتماعی در مدارس یکی از چالش های اصلی نظام های آموزشی است که می تواند آینده دانش آموزان را تحت الشعاع قرار دهد. در این میان، آموزگار به عنوان محور اصلی فرآیند یاددهی-یادگیری، نقشی انکارناپذیر و کلیدی در تعدیل این نابرابری ها ایفا می کند. آموزگار با ایجاد جوی صمیمی و مبتنی بر عدالت در کلاس درس، می تواند مانع از تبعیض و برچسب زنی شود و فرصت های برابری را برای تمامی دانش آموزان فراهم آورد. استفاده از روش های تدریس متناسب با تفاوت های فردی و توجه به نیازهای خاص هر دانش آموز، به ویژه آنان از خانواده های کم برخوردار، از جمله وظایف حرفه ای معلم است. معلم با ترویج فرهنگ همیاری و احترام متقابل، می تواند پل های ارتباطی میان دانش آموزان با بسترهای اجتماعی متفاوت بسازد. همچنین، تشویق به مشارکت فعال و ارزش گذاشتن به تلاش به جای استعداد ذاتی، اعتمادبه نفس دانش آموزان را تقویت می کند. آموزگار آگاهانه با نادیده گرفتن تفاوت های طبقاتی و قومی، بر اشتراکات انسانی و اخلاقی تاکید می ورزد. این رویکرد نه تنها کیفیت آموزشی را ارتقا می دهد، بلکه به پر کردن شکاف های اجتماعی و فرهنگی کمک شایانی می نماید. در نهایت، معلم با نقش خود به عنوان الگویی از عدالت خواهی، نسل آینده را برای زندگی در جامعه ای منسجم تر و عادلانه تر آماده می سازد.

کلیدواژه ها:

مدارس ، نابرابری های اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزگار