نقش همکاری مدرسه و خانواده در ارتقای سلامت روانی و هیجانی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی نقش همکاری میان مدرسه و خانواده در ارتقای سلامت روانی و هیجانی دانش آموزان نگارش شده است. سلامت روانی و هیجانی دانش آموزان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر موفقیت تحصیلی و اجتماعی آن ها، نیازمند تعامل سازنده میان دو نهاد تربیتی خانواده و مدرسه است. روش پژوهش این مقاله به صورت تحلیلی-مروری بوده و با بررسی مولفه های مختلف این همکاری، مزایا، چالش ها و راهکارهای موجود را مورد تحلیل قرار داده است. یافته های مقاله نشان می دهد که ارتباط موثر میان والدین و مدرسه می تواند به کاهش اضطراب و استرس دانش آموزان، تقویت حس تعلق به محیط آموزشی، و رشد مهارت های هیجانی و اجتماعی آن ها منجر شود. همچنین، همکاری خانواده و مدرسه از طریق برنامه های آموزشی مشترک و بهره گیری از مشاوران متخصص، بستر مناسبی برای حمایت از دانش آموزان در مواجهه با چالش های روانی فراهم می کند. با این حال، چالش هایی مانند عدم آگاهی والدین، نبود فرهنگ همکاری نظام مند، ضعف در سیاست گذاری ها و فشارهای اجتماعی و اقتصادی خانواده ها، مانع از تحقق کامل این اهداف می شود. برای رفع این چالش ها، پیشنهادهایی مانند برگزاری کارگاه های آموزشی برای والدین، ایجاد پلتفرم های ارتباطی مستمر، تدوین برنامه های آموزشی مشترک و انجام پژوهش های تخصصی در مقاطع مختلف تحصیلی مطرح شده است. این مقاله تاکید دارد که همکاری پایدار میان مدرسه و خانواده، نه تنها سلامت روانی دانش آموزان را ارتقا می دهد، بلکه زمینه ساز تربیت نسلی توانمند و سالم خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سلامت روانی دانش آموزان ، همکاری مدرسه و خانواده ، مهارت های هیجانی ، چالش های تربیتی