الگوی همکاری مدرسه و خانواده در جهت غنی سازی یادگیری غیررسمی دانش آموزان

یادگیری دانش آموزان امروزه فراتر از چارچوب های رسمی مدرسه و برنامه های درسی مصوب شکل می گیرد و بخش قابل توجهی از آن در بسترهای غیررسمی همچون خانواده، تعاملات اجتماعی و تجربه های روزمره تحقق می یابد. یادگیری غیررسمی به دلیل ماهیت تجربی، خودانگیخته و پیوند عمیق با زندگی واقعی، نقش مهمی در تعمیق یادگیری و رشد شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، در بسیاری از نظام های آموزشی، همکاری مدرسه و خانواده به صورت محدود و غیرنظام مند اجرا می شود و کمتر به عنوان راهبردی هدفمند برای غنی سازی یادگیری غیررسمی مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، تبیین الگوی همکاری مدرسه و خانواده در جهت غنی سازی یادگیری غیررسمی دانش آموزان بر اساس مبانی نظری و پژوهش های پیشین است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از نظریه یادگیری غیررسمی، نظریه نظام های بوم شناختی برونفن برنر و الگوی مشارکت مدرسه و خانواده اپستاین انجام شده است. نتایج تحلیل های نظری نشان می دهد که همکاری نظام مند، هدفمند و مبتنی بر تعامل دوسویه میان مدرسه و خانواده می تواند زمینه هم افزایی ظرفیت های تربیتی، افزایش انگیزش یادگیری، تعمیق یادگیری های غیررسمی و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان را فراهم سازد. بر این اساس، طراحی و اجرای یک الگوی منسجم همکاری مدرسه و خانواده به عنوان ضرورتی راهبردی در نظام های آموزشی معاصر پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

همکاری مدرسه و خانواده ، یادگیری غیررسمی ، غنی سازی یادگیری ، مشارکت والدین ، دانش آموزان