تاثیر آموزش مهارت های مقابله با استرس بر سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

سلامت روان دانش آموزان ابتدایی به عنوان پایه ای برای یادگیری، رفتارهای اجتماعی و سازگاری آنان با محیط مدرسه اهمیت دارد. آموزش مهارت های مقابله با استرس به عنوان مداخله ای مدرسه-محور، می تواند به کاهش اضطراب و افسردگی و افزایش تاب آوری و رضایت از زندگی منجر شود. هدف این مطالعه بررسی اثر آموزش مهارت های مقابله با استرس بر سلامت روان دانش آموزان ابتدایی و تعیین شدت و ابعاد تاثیر آن است. پژوهش از رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) با طراحی توصیفی-تحلیلی-مداخله ای است. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی و مدرسه های شهری است و به طور خوشه ای-تصادفی گروه های آزمایش و کنترل تشکیل شدند. مداخله، یک برنامه آموزشی ۸ تا ۱۲ هفته ای مهارت های مقابله با استرس بود که شامل کارگاه های تعاملی، تمرین های خانگی و فعالیت های گروهی می شد. داده های کمی با پرسشنامه های اضطراب-افسردگی کودک، تاب آوری و کیفیت روابط اجتماعی جمع آوری شد و با ANCOVA و MANOVA تحلیل شدند. داده های کیفی از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته و کانون های گروهی جمع آوری و با تحلیل مضامین تفسیر شد. ملاحظات اخلاقی مانند رضایت آگاهانه رعایت شدند. نتایج نشان داد که آموزش مهارت های مقابله با استرس در گروه آزمایش منجر به کاهش معنی دار اضطراب و افسردگی و افزایش معنی دار رضایت از زندگی نسبت به گروه کنترل شد (p<۰.۰۰۱). همچنین، تاب آوری و کیفیت روابط اجتماعی بهبود یافت. تحلیل های کیفی تجربه های مثبت شرکت کنندگان را از بهبود مهارت های مقابله، کاهش تنش های هیجانی و بهبود روابط مدرسه-خانواده تایید کرد. آموزش مهارت های مقابله با استرس یک مداخله موثر برای بهبود سلامت روان دانش آموزان ابتدایی است و می تواند بهبودهای پایدار در تاب آوری، روابط اجتماعی و عملکرد تحصیلی را تسهیل کند. پیشنهاد می شود این مداخله به طور منظم در مدارس به کار گرفته شود و با ارزیابی های پیوسته، اثرات بلندمدت آن بررسی شود. محدودیت های مطالعه شامل نمونه نسبتا کوچک و پیگیری کوتاه مدت بود که پیشنهاد می شود در پژوهش های آتی رفع گردد.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، مهارت های مقابله با استرس ، دانش آموزان ابتدایی ، تاب آوری ، مداخله آموزشی