رهبری مهربان در دبستان؛ تاثیر سبک مدیریت «رابطه مدار» بر پیشرفت تحصیلی و انضباط داوطلبانه کودکان.

تحقیق حاضر به بررسی تاثیر رهبری مهربان (رابطه مدار) بر پیشرفت تحصیلی و انضباط داوطلبانه دانش آموزان در مدارس ابتدایی می پردازد. هدف اصلی این مطالعه شناسایی ارتباطات میان سبک رهبری معلمان و نتایج تحصیلی و رفتاری دانش آموزان بوده است. برای این منظور، پژوهش به صورت ترکیبی از روش های کمی و کیفی طراحی شده است. در بخش کمی، از پرسشنامه های استاندارد برای جمع آوری داده ها از ۳۰۰ دانش آموز و ۱۰۰ معلم در مدارس ابتدایی استفاده شده است. پرسشنامه ها شامل مقیاس هایی برای اندازه گیری سبک رهبری، پیشرفت تحصیلی و رفتارهای انضباطی دانش آموزان بودند. پس از جمع آوری داده ها، آنالیزهای آماری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS انجام شد. نتایج تحلیل داده های کمی نشان داد که سبک رهبری رابطه مدار به طور معناداری با پیشرفت تحصیلی و انضباط داوطلبانه دانش آموزان ارتباط دارد. میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی و رفتارهای انضباطی در گروه هایی که معلمان آن ها از رهبری مهربان استفاده می کردند، به طور قابل توجهی بیشتر از گروه هایی بود که سبک رهبری غیررابطه مدار داشتند. در بخش کیفی، ۲۰ مصاحبه نیمه ساختاری با معلمان و ۱۵ والدین انجام شد تا تجربیات عاطفی و دیدگاه های آن ها در مورد تاثیر رهبری مهربان بر دانش آموزان را بررسی کند. این مصاحبه ها با استفاده از تحلیل موضوعی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های بخش کیفی نشان دهنده نقش مثبت ارتباطات عاطفی میان معلمان و دانش آموزان است و بر اهمیت فضای حمایتی و احساس امنیت در یادگیری تاکید می کند. معلمان اشاره کردند که رهبری مهربان منجر به افزایش انگیزه یادگیری و بهبود رفتارهای انضباطی میان دانش آموزان می شود. این نتایج در نهایت به حمایت از رویکردهای رهبری انسانی و مهربان در سیستم های آموزشی می پردازد.

کلیدواژه ها:

رهبری مهربان ، پیشرفت تحصیلی ، انضباط داوطلبانه ، مدارس ابتدایی ، ارتباطات مثبت.