امکان پذیری آموزش مفهوم خدا به دانش آموزان پسر مقطع ابتدائی شهرستان قلعه گنج

هدف این پژوهش بررسی امکان پذیری آموزش مفهوم خدا به دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی شهرستان قلعه گنج بود. با توجه به اهمیت و پیچیدگی این مفهوم در تربیت دینی، روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه طراحی شده بود. نمونه پژوهش شامل ۲۰۰ دانش آموز بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که بیش از ۷۵% دانش آموزان با مفهوم خدا موافق بوده و به درک نسبی خوبی از این مفهوم دست یافته اند. همچنین، روش های تدریس فعال، به ویژه کارگاه های عملی، باعث افزایش درک و پذیرش دانش آموزان از این مفهوم شدند. همبستگی مثبت و معنادار بین انگیزه یادگیری و درک مفهوم خدا نشان دهنده ی اهمیت ایجاد محیط های آموزشی انگیزشی و کاربردی است. این نتایج بر تاثیر روش های تدریس فعال و انگیزه یادگیری بر فرآیند یادگیری تاکید می کنند و پیشنهاد می شود که معلمان و برنامه ریزان آموزشی بر روی طراحی برنامه های آموزشی هدفمند و تعامل با خانواده ها تمرکز کنند. پژوهش حاضر به کاربرد گسترده ی آموزش مفاهیم دینی در مدارس ابتدایی و اهمیت حمایت از دانش آموزان در این زمینه تاکید دارد و می تواند به ایجاد سازگاری بیشتر در برنامه های آموزشی و بهینه سازی فرآیند یادگیری کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش دینی ، مفهوم خدا ، دانش آموزان مقطع ابتدایی ، روش های تدریس فعال