طراحی الگوی بهینه تلفیق فناوری های آموزشی نوین در فرآیند یاددهی-یادگیری دروس مختلف دوره متوسطه و ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش، طراحی یک الگوی بهینه و کاربردی برای تلفیق موثر فناوری های آموزشی نوین در فرآیند یاددهی-یادگیری دروس مختلف مقاطع ابتدایی و متوسطه است. با توجه به شکاف موجود بین ظرفیت های گسترده فناوری و کاربست واقعی و اثربخش آن در کلاس درس، این مطالعه با بهره گیری از روش تحقیق ترکیبی (کتابخانه ای و میدانی) و تحلیل نظرات خبرگان تعلیم و تربیت و فناوری آموزشی، در پی ارائه چارچوبی نظام مند است. الگوی پیشنهادی بر پایه اصولی چون سازگاری با اهداف درسی، تناسب رشدی دانش آموزان، سهولت استفاده، تعاملی بودن، و تکمیل کنندگی نقش معلم بنا شده است. این الگو مولفه های کلیدی شامل نیازسنجی و تحلیل بافت، انتخاب هدفمند فناوری، طراحی فعالیت های تلفیقی، اجرای پشتیبانی شده، ارزشیابی مستمر و بازخورد را دربرمی گیرد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق موفق فناوری مستلزم عبور از نگاه ابزاری صرف و قرار گرفتن آن در خدمت تحقق اهداف تربیتی و محتوایی است. این الگو می تواند به عنوان راهنمای عملی برای معلمان، مدیران و برنامه ریزان درسی جهت به کارگیری خلاقانه و اثربخش فناوری هایی مانند واقعیت افزوده، نرم افزارهای شبیه ساز، پلتفرم های تعاملی و محیط های یادگیری ترکیبی در آموزش دروس متنوع قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

الگوی تلفیق فناوری ، فناوری های آموزشی نوین ، یاددهی-یادگیری ، دوره ابتدایی ، دوره متوسطه ، یکپارچه سازی فناوری ، طراحی آموزشی