تحلیل و بررسی تاثیر کلاس های فوق برنامه در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هدف این پژوهش، تحلیل و بررسی تاثیر کلاس های فوق برنامه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. با توجه به گسترش این کلاس ها در نظام آموزشی و سرمایه گذاری قابل توجه خانواده ها و مدارس، شناخت علمی آثار آن ها بر عملکرد درسی ضروری می نماید. این مطالعه با روش تحقیق ترکیبی (آمیخته) و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و تحلیل نتایج تحصیلی دانش آموزان انجام شد. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه اول مدارس دولتی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل می دهند که نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. یافته ها نشان داد که بین مشارکت منظم در کلاس های فوق برنامه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آموزانی که در کلاس های فوق برنامه شرکت کرده بودند، نه تنها در دروس مرتبط، بلکه در دروس پایه نیز پیشرفت قابل توجهی نشان دادند. مهم ترین مکانیسم های تاثیرگذار عبارت بودند از: افزایش انگیزش درونی، تقویت مهارت های فراشناختی، بهبود مدیریت زمان و کاهش استرس تحصیلی. همچنین مشخص شد که کیفیت اجرای برنامه، تناسب آن با علایق دانش آموز و تعادل بین زمان کلاس های فوق برنامه و استراحت، از عوامل تعیین کننده در میزان تاثیرگذاری هستند. این پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی هوشمند و متعادل برای کلاس های فوق برنامه با توجه به ویژگی های فردی دانش آموزان تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

کلاس های فوق برنامه ، پیشرفت تحصیلی ، فعالیت های مکمل آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های فراشناختی ، دانش آموزان متوسطه