تحلیل داستان ها و شخصیت پردازی های ادبی به منظور آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی به نوجوانان در مدارس

هدف از این پژوهش، بررسی قابلیت های داستان ها و شخصیت پردازی های ادبی به عنوان ابزاری موثر برای آموزش مهارت های هیجانی-اجتماعی به نوجوانان در محیط مدرسه است. در دنیای پیچیده امروز، دستیابی به کفایت هیجانی و اجتماعی به عنوان عاملی کلیدی در سلامت روان و موفقیت تحصیلی و زندگی نوجوانان شناخته می شود. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا بر منابع کتابخانه ای، به تحلیل این موضوع می پردازد که چگونه ادبیات داستانی، با ارائه دنیاهای نمادین و شخصیت های چندبعدی، فضایی امن و غیرمستقیم برای مواجهه نوجوان با طیف وسیعی از هیجانات، تعارضات، انتخاب های اخلاقی و موقعیت های اجتماعی پیچیده فراهم می آورد. یافته ها نشان می دهد که مطالعه و تحلیل فعال داستان ها، نوجوان را قادر می سازد تا از طریق فرآیند همانندسازی با شخصیت ها، مشاهده نتایج تصمیمات آن ها، درک انگیزه های پنهان و تحلیل گفتگوها و روابط، مهارت های کلیدی چون همدلی، خودآگاهی، مدیریت هیجان، ارتباط موثر، حل تعارض و تصمیم گیری مسئولانه را به صورت تجربی بیاموزد و درونی کند. این پژوهش نتیجه می گیرد که ادبیات، نه به عنوان یک ماده درسی حاشیه ای، بلکه به عنوان یک «آزمایشگاه انسانی» قابل اعتماد، می تواند در قالب برنامه های درسی ادبیات فارسی یا طرح های کتابخوانی هدفمند، به صورت نظام مند برای پرورش جامع تر نسل آینده به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ادبیات داستانی ، شخصیت پردازی ، مهارت های هیجانی-اجتماعی ، آموزش نوجوانان ، آموزش غیرمستقیم ، همدلی ، مدارس.