آموزش مهارت های تاب آوری و مدیریت هیجان به معلمان و تاثیر آن بر جو روانی کلاس درس در مدارس

امروزه نقش معلمان به عنوان تسهیل گران اصلی فرآیند یادگیری، فراتر از انتقال محتوای درسی رفته و مسئولیت ایجاد و حفظ جو روانی مثبت در کلاس درس را نیز شامل می شود. جو روانی کلاس که تحت تاثیر عواطف، روابط و کیفیت تعاملات قرار دارد، تاثیر مستقیمی بر انگیزش، پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روان شناختی دانش آموزان دارد. از آنجایی که معلمان در خط مقدم مواجهه با استرس ها و چالش های روزمره آموزشی هستند، سطح تاب آوری و توانایی مدیریت هیجانات آنان می تواند به عنوان عاملی کلیدی بر جو عاطفی کلاس تاثیر بگذارد. این مقاله با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت های تاب آوری و مدیریت هیجان به معلمان بر بهبود جو روانی کلاس درس در مدارس انجام شده است. در این پژوهش مروری-تحلیلی، مبانی نظری و مطالعات تجربی مرتبط با این حوزه مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهند که آموزش های موثر در حوزه تاب آوری (شامل مهارت های حل مسئله، انعطاف پذیری شناختی، خوش بینی و خودکارآمدی) و مدیریت هیجان (شامل شناسایی، تنظیم و ابراز سازنده هیجانات) می تواند به معلمان در مدیریت بهتر استرس شغلی، کاهش فرسودگی و حفظ آرامش در موقعیت های چالش برانگیز کمک کند. معلمانی که از تاب آوری بالاتری برخوردارند، در مواجهه با مشکلات آموزشی مقاوم تر بوده و توانایی بیشتری در حفظ تعادل عاطفی دارند. همچنین، معلمانی که مهارت مدیریت هیجان را کسب کرده اند، می توانند پاسخ های هیجانی مناسب تری در تعامل با دانش آموزان ارائه دهند، الگوی مناسبی برای تنظیم هیجان باشند و فضایی امن و حمایت گر از نظر عاطفی ایجاد کنند. در نتیجه، این توانمندی ها منجر به شکل گیری جو روانی مثبت در کلاس درس می شود که ویژگی هایی چون احترام متقابل، اعتماد، مشارکت فعال، کاهش تعارض و افزایش احساس تعلق را در بر دارد. این مقاله بر ضرورت گنجاندن برنامه های آموزشی تاب آوری و مدیریت هیجان در دوره های تربیت معلم و برنامه های توانمندسازی حرفه ای معلمان تاکید کرده و پیشنهاد می کند که با سرمایه گذاری بر بهزیستی روان شناختی معلمان، می توان گام موثری در جهت ارتقای کیفیت محیط های یادگیری برداشت.

کلیدواژه ها:

تاب آوری معلمان ، مدیریت هیجان ، جو روانی کلاس ، آموزش معلمان ، بهزیستی روان شناختی ، محیط یادگیری مثبت ، مهارت های حرفه ای معلمان