بررسی تاثیر نقش تعامل معلم–دانش آموز در کیفیت یادگیری دروس علوم انسانی

تعامل معلم و دانش آموز یکی از عوامل کلیدی در بهبود کیفیت یادگیری و ارتقای فرآیندهای آموزشی در مدارس به ویژه در دروس علوم انسانی محسوب می شود. این تعامل شامل ارتباط موثر کلامی و غیرکلامی، بازخورد مناسب، مشارکت فعال دانش آموزان در بحث های کلاسی و ایجاد فضای یادگیری حمایتی است. پژوهش های اخیر نشان می دهند که کیفیت تعامل معلم–دانش آموز به طور مستقیم بر انگیزه، علاقه مندی و درک مفاهیم درسی تاثیر می گذارد و می تواند تفاوت میان یادگیری سطحی و یادگیری عمیق دانش آموزان را رقم بزند. هدف این پژوهش، بررسی نقش تعامل معلم–دانش آموز در افزایش کیفیت یادگیری دروس علوم انسانی، شناسایی چالش ها و ارائه راهکارهای موثر است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مشاهده تجربیات آموزشی بوده است. یافته ها نشان می دهد که تعامل فعال و مثبت معلم با دانش آموزان، استفاده از روش های تدریس مشارکتی، توجه به تفاوت های فردی و ارائه بازخورد سازنده، به طور قابل توجهی کیفیت یادگیری را ارتقا می دهد. این پژوهش بر اهمیت تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و طراحی محیط آموزشی تعاملی برای بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری در علوم انسانی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

مفاهیم درسی ، یادگیری سطحی ، روش تدریس ، کیفیت تعامل