بررسی تاثیر دلبستگی اولیه کودک بر پیشرفت تحصیلی

این مقاله به بررسی تاثیر دلبستگی اولیه کودک بر پیشرفت تحصیلی می پردازد. دلبستگی اولیه، پیوند عاطفی کودک با والدین در سال های آغازین زندگی، نقش کلیدی در انگیزه، تمرکز و خودتنظیمی او دارد. دلبستگی امن یادگیری را تقویت می کند، در حالی که دلبستگی ناامن به چالش هایی مانند اضطراب، افت تحصیلی و رفتارهای مخرب منجر می شود. شرایط خانوادگی، مانند فقر و جدایی والدین، این پیوند را تحت تاثیر قرار می دهند. راهکارهای عملی شامل تقویت تعاملات عاطفی توسط والدین، ایجاد محیط کلاسی حمایت گر توسط معلمان و برنامه های آموزشی نظام مند است. این پژوهش، با تاکید بر شرایط ایران، به والدین، معلمان و سیاست گذاران پیشنهاد می کند با تقویت دلبستگی امن، موفقیت تحصیلی کودکان را بهبود بخشند . این پژوهش با رویکردی مروری-توصیفی به بررسی تاثیر دلبستگی اولیه کودک بر پیشرفت تحصیلی می پردازد. داده ها از طریق مطالعه منابع کتابخانه ای، شامل کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های ایرانی و جهانی مرتبط با دلبستگی و آموزش، گردآوری شده اند. با تحلیل محتوای این منابع، ارتباط دلبستگی با عوامل تحصیلی و چالش های آن شناسایی شد. تاکید پژوهش بر بومی سازی یافته ها با توجه به شرایط فرهنگی و آموزشی ایران، به ویژه مناطق محروم، بوده است. در نهایت، راهکارهای عملی از تحلیل منابع استخراج و ارائه شده اند.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ، کودک ، پیشرفت تحصیلی ، تحصیل