بررسی تاثیر شیوه های فرزندپروری بر کاهش انحرافات و رفتارهای پرخطر با میانجی گری افزایش آگاهی های روانی و جسمانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شیوه های فرزندپروری بر کاهش انحرافات و رفتارهای پرخطر دانش آموزان پایه پنجم و ششم با میانجی گری افزایش آگاهی های روانی و جسمانی بود.روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه اجرا، توصیفی- همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان پایه پنجم و ششم شهر مهاباد به تعداد ۴۹۷۰ نفر(پایه پنجم ۲۴۵۰ و پایه ششم ۲۵۲۰ نفر) بودند که تعداد ۳۵۶ نفر با استفاده از جدول مورگان به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری عبارت بودند از پرسشنامه محقق ساخته آگاهی جسمانی و روانی ،پرسشنامه رفتارهای پرخطر احمدی و ترکمان (۱۳۹۰) و پرسشنامه شیوه های فرزندپروری بامریند (۱۹۷۳) استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از شاخص های فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی از آزمون های آماری پیرسون و تحلیل مسیر استفاده شده است. یافته های تحلیلی پژوهش نشان داد که شیوه های فرزند پروری بر کاهش رفتارهای پرخطر با تاکید بر نقش میانجی افزایش آگاهی جسمانی و روانی تاثیر دارد. لذا تحقیق به این نتیجه رسید که شیوه های فرزند پروری از طریق متغیر افزایش آگاهی جسمانی و روانی بر کاهش رفتارهای پرخطر تاثیر می گذارد و افزایش آگاهی روانی و جسمانی بر کاهش رفتارهای پرخطر تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

شیوه های فرزندپروری ، انحرافات و رفتارهای پرخطر ، آگاهی های روانی و جسمانی ، دانش آموزان دوره ابتدایی.