معلم دینی به مثابه «طراح تجربه های معنوی»: از تئوری تا اجرای پروژه های عبادی-هنری در مدرسه

این مقاله با هدف بازتعریف نقش معلم دینی در مواجهه با چالش بی گانگی نسل جوان با صور رسمی تربیت دینی و پاسخ به عطش معناجویانه آنان نوشته شده است. محور استدلال، تحولی پارادایمیک از «معلم به مثابه ناقل دانش» به «معلم به مثابه طراح تجربه های معنوی» است. در این نقش نوین، معلم با به کارگیری خلاقانه زبان هنر در قالب پروژه های عبادی-هنری، به معماری موقعیت هایی می پردازد که مفاهیم انتزاعی دینی را به تجربه ای زیسته، ملموس و شخصی برای دانش آموز تبدیل می کند. مقاله با روشی توصیفی-تحلیلی، ابتدا مبانی نظری مفهوم تجربه معنوی و جایگاه آن در تربیت دینی را می کاود، سپس به تبیین شایستگی های معلم طراح و اصول طراحی چنین تجاربی می پردازد. در ادامه، با تحلیل ظرفیت های پیوند هنر و عبادت و ارائه نمونه های عینی اجراشده، امکان پذیری عملی این ایده را نشان می دهد. سرانجام، الزامات ساختاری، چالش های پیش رو و راهکارهای آینده برای نهادینه سازی این رویکرد در نظام آموزشی مورد بحث قرار می گیرد. یافته های مقاله حاکی از آن است که این تحول نقش می تواند کلاس دینی را از حاشیه به کانونی جذاب برای پاسخگویی به نیازهای وجودی دانش آموزان تبدیل کند و گامی ضروری در غنی سازی تربیت دینی معاصر باشد.

کلیدواژه ها:

معلم دینی ، طراحی تجربه معنوی ، پروژه های عبادی-هنری ، تربیت دینی ، هنر و معنویت.